Ακούστε το παραμύθι στη σελίδα του ΣΕΠΑΦΙ στο YouTube στον παρακάτω σύνδεσμο: https://youtube.com/watch?v=MPlBBHoQtuM&feature=share
Ο λόγος που αναδεικνύει την ανάγκη για το φως, θα πρεπει να καταγράφεται σε οποιαδήποτε γλώσσα, σε οποιαδήποτε επιφάνεια χαράζεται από την παρουσία μας, από την λαχτάρα μας να μάθουμε, να καταλάβουμε, με την ευχή να μην ξεχαστεί αυτή η ανάγκη από τους επόμενους που μάς ακολουθούν. Αν μάλιστα μεταναστεύσεις σε ανήλιαγες χώρες, ακολουθώντας κι άλλες ανάγκες, κουβαλάς μαζί σου εκτός από τ΄ απαραίτητα έγγραφα ή πιστοποιητικά, την λαχτάρα για το φως που κρύβεται πίσω από τα σύννεφα ή μέσα στις ιστορίες σου. Δεν κουβαλάς τις ιστορίες αυτές μόνο μες στη σκέψη σου, όχι. Τς κουβαλάς σε όλο σου το σώμα, στο πώς βαδίζεις και στο πώς στέκεσαι, σε κάθε σημάδι που αφήνεις. Βρίσκονται μέσα σε κάθε σου τσέπη μαζί με ξεχασμένα εισιτήρια από διαδρομές που έκανες. Μαζί σου πάντα οι σχέσεις που διακόπηκαν αναπάντεχα. “Μαζί”.. Μια λέξη με 4 γράμματα, την ψιθυρίζεις συλλαβιστά, όπως έμαθες από κείνη την δασκάλα στην Α΄ δημοτικού… Κι όταν ψάχνεις κάτι να δώσει νόημα, να κάνεις τις συνδέσεις με δρόμους παλιούς και αγαπημένους, είναι σαν να ψάχνεις το φως να φωτίσει το σκοτάδι.
Οι ιστορίες τότε σε κρατούν από το χέρι όπως κάποτε σε κρατούσε η μάνα σου κι ένιωθες ότι έτσι δεν μπορείς να χαθείς. Για αυτό μοιραζόμαστε τις ιστορίες μας, για το φως που κρύβουν μέσα τους, για το χέρι που θα κρατήσει το δικό μας, για το βλέμμα που θα σταθεί πάνω μας, όλο φως.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αφήγησης 2026 που αναφέρεται στο Φως μέσα στο Σκοτάδι, ανοίγει ένας κύκλος με αφηγήσεις της Διασποράς από μέλη του Σωματείου Επαγγελματιών Αφήγησης Ιστόρησης (ΣΕΠΑΦΙ).
Την “Κουκιά”, ένα παραμύθι της ελληνικής προφορικής παράδοσης, αφηγούνται: η Βιολέτα Σολιδάκη (Γερμανία) μαζί με τη Χριστίνα Λιόγαρη (Αγγλία).
Η μουσική επένδυση προέρχεται από το δίσκο του Μιχάλη Κλαπάκη “Κρυφά συναντημένα”.
Ευχαριστίες στον Γρηγόρη Σολιδάκη για την υποστήριξη.
English
